دو قدم مانده به صبح وبلاگی ناطق!

شاید از برنامه های زنده ای که از سیما پخش می شود فقط نود را در گذشته به طور کامل دنبال می کردم و آن هم این روزها دیگر جذابیت گذشته را برایم ندارد. ولی در چند ماه اخیر میخ کوب برنامه ای شده ام کمی متفاوت با آنچه که تا کنون سیما پخش می کرده، اجرای جالب محمد صالح علا و استفاده از واژه هایی که ما در گفتگوهای روزانه به نوعی تغییر کاربری دادیمشان و آن صدای آرام و بدون استرس. به قول صالح علا: آسمان سینه ام را چون شمایی مشتری است، باز کن دکان که وقت عاشقی است. من از طراحی دکور و صحنه آرایی چیزی نمی فهمم ولی به عنوان یک بیننده از دکور برنامه و رنگ بندی خاصش بسیار لزت میبرم. موسیقی های استفاده شده در کل برنامه چه در آغاز و چه در پایان بسیار دلنشین و گوش نواز است. شاید بزرگترین دلیل برتری برنامه ای همچون دو قدم مانده به نظر من استفاده نکردن از مجری اصلی برنامه به عنوان کارشناس ثابت است، مجری میاید حرفش را می زند، گوی و میدان را در اختیار کارشناس و مهمانش می گذارد و همچون سایر مجری های ابله صدا و سیما دست و پا نشسته یه میدان نمی پرد! هر چند که در پاره ای از موارد این کار را اتاق فرمان انجام می دهد. در کل کارشناسان برنامه هم کار خودشان را خوب بلدند، از فریدون جیرانی تا رشید کاکاوند {دوستش دارم خیلی زیاد} و … . راستش به لطف این برنامه چهره های زیادی را شناختم، مخصوصا برنامه شب گذشته که قدم اولش برایم بسیار جالب بود، در مورد جامعه شناسی پزشکی {یا پزشکی جامعه شناسی یا هر دو بود}. مهمان برنامه کسی بود که در دنیای مجازی کم و بیش می شناختمش، دکتر شیرین احمد نیا که مهمان دکتر حسین میرزایی کارشناس قدم اول شب های چهار شنبه بود. از هر در گفتند و گفتند، از پرخوری ایرانی ها و ماست های خامه ای {من هم عاشق ماست خامه ای هستم} تا فعالیت انگلستان بعد از جنگ جهانی دوم برای برقراری عدالت حداقل در ضمینه سلامتی {هر چند که خانم دکتر گفتند که بعد از چهل سال هیچ تغییری نکردند} و ایدز و … راستش در بین صحبت های دکتر میرزایی و دکتر احمد نیا در مورد بیماری ایدز از دید جامعه شناسی ناراحت شدم، چون گفتند که حتی پزشکان و پرستارانی هم هستند که از دادن خدمات به بیماری ایدز امتناع می کنند … قدم اول برنامه برای من که در زمینه جامعه شناسی پزشکی هیچ اطلاعاتی نداشتم خیلی شیرین بود. شاید دلیل دیگر شیرینی برنامه برایم حضور دکتر احمد نیا بود که واقعا شیرین صحبت می کرد.

1216522367big

قدم دوم هم فریدون جیرانی بود با آن تعجب های دوست داشتنی اش، و مهمانش هم از دوبلورهای قدرتمند عرصه دوبله ایران بود، نصرالله مدقالچی. راستش من خیلی هنر دوبله را دوست دارم و برایم همیشه جالب است که چهره صداهای موفق سینما را ببینم. یه فیلم کوتاه هم از دوبلور های دهه چهل یا همان دوران طلایی دوبله ایران پخش شد.

در پایان و به قول محمد صالح علا در حماسه خداحافظی باید بگویم، حضور دکتر احمدنیا فتح بابی بود تا ما هم کوتاه در مورد این برنامه دوقدم مانده به صبح که خود  نوعی وبلاگی ناطق است بنویسیم. راستش چند برنامه پیش هم فکر کنم داریوش مهرجویی با سجادی کل کل اساسی داشتند در مورد سینما و برنامه های دولت که خیلی لذت بخش بود. در کل برنامه جالبیست از دستش ندهید.

————————————————————————–

لنگ نویس:

1- تا به حال دیدید افرادی که ازآب گل آلود ماهی می گیرند؟ به کامنت سوم اینجا دقت کنین! ارواح عمه اش که کیلیک نکرده ببینه من چی نوشتم! و اصلا هم نمی خونه که من چی می نویسم!

2- اینجا هم خود خانم احمد نیا نوشته بخونین بد نیست.

3- حیف که حوصله دعوا رو ندارم وگرنه یک نفر رو چنان پودر می کردم که آدرس وبلاگ هاش یادش بره، همون طوری که یادش میره بعضی اوقات اسم نویسنده مطلب رو اصلاح کنه!

با سپاس کاوه گیـــــلانی

8 پاسخ

  1. باز هم خشونت؟
    یه جایی هم واسه دوستی بذار!
    اصلا به روحیه من می خوره که آدم خشنی باشم ؟🙂

  2. سلام عزیز
    خوبی؟
    ممنون ، سعی میکنم ببینم🙂
    راستی عصبانی نشو پسر خوب، به فنون رزمی هم مسلط هستی، میزنی …
    موفق باشی😉
    سلام عمو هوشنگ
    مخلصیم داداش ، چرا شایعه پخش میکنی ، من عصبانی نیستم که🙂

  3. از پشت همین تریبون مطالب این پست رو تایید میکنیم
    تکبیر🙂

  4. درود بر کاوه عزیز
    من که اصلا تلویزیون نگاه نمی کنم.
    با این وجود این برنامه رو امتحان می کنم.
    زنده و پاینده باشی.
    به امتحانش می ارزه ، چهار شنبه ها نگاه کن برنامه اش جالب تره به نظر من

  5. سلام عزيز جان(به قول صالح علا!)
    به همين احساسات لطيفت مياد از اين برنامه ها نگاه كني!D:
    سلام دوست پیشانی بلند😉

  6. :))))))))))))))))))

  7. سلام کاوه ی عزیز
    دیر آمدم اما خیلی خوشحال شدم از بابت لطفی که به من داشتید و ذکری که کرده بودید. بخش درباره ی .. را هم خواندم و متوجه شدم شما هم متولد شهر رشت هستید که من 45 سال پیش در آن به دنیا آمدم. پس سلام همشهری ! آرزوی موفقیت و سلامت می کنم برای شما.
    سلام خانم احمد نیای عزیز
    وظیفه بود یا بهتر بگویم عادت ما همین است که هرچه میبینیم بر زبان بیاوریم. بسیار خوشحال شدم که شما هم از همولایتی های من هستید. متشکرم با آرزوی سلامتی برای شما🙂

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: