گفته بودم میریم فینال …

دیروز با برنامه ریزی هایی که از قبل انجام داده بودیم به همراه چند نفر از رفقا رفتیم ورزشگاه سردارجنگل رشت برای حمایت و تشویق تیم شهرمون پگاه، ورزشگاه شش کیلومتر با شهر فاصله داره ، با درد سر فراوان سوار اتوبوس های شرکت واحد شدیم، اول فکر کردیم که مجانیه ولی دیدم که نه نفری دویست تومان از همه می گرفتند!
توی ماشین همه جور آدم بود، البته بیشترشون جوون و نوجوون بودند، چند تایی هم پیرمرد نشسته بودند که از طرفدار های تیم قدیم رشت سپیدرود بودند و به یاد دوران گذشته اومده بودند بازی رو ببینند و داشتند توی ماشین برای چند نفر ادای حاج رضایی رو در آوردند…
ترافیک وحشتناکی بود، وقتی پروژکتور های ورزشگاه رو دیدم همه از ماشین پیاده شدیم.

اخبار متفاوتی در مورد بلیط شنیده بودیم، بعضی ها می گفتند که مجانیه بعضی ها هم نه! وقتی رسیدیم به در ورودی ….

چشمتون روز بد نبینه، یه دکه بود و هزار نفر آدم که هرکدوم داشتن از یه طرف هل می دادن! در همین لحظه بچه هایی که با هم بودیم یه جورایی نا امید شدند از تهیه بلیط! گفتم مسعود بیا این عینک من رو بگیر من امروز اومدم ورزشگاه بازی رو ببینم ! گفتن همانا و جو گیر شدن همانا ! رفتم توی دل جمعیت و با دو سه تا فشار و زدن آرنج تو سر ملت رفتم جلوی پنجره ! حالا مگه مردیکه بلیط می داد ! هر کی یه چیز می گفت ، البته صحبت خواهش و این جور حرف ها نبود بلکه حداقل حرفشون فحش خواهر مادر به فروشنده بلیط بود که البته حقشون بود … . توی اون گرما نمی دونین چه حس بدی بود، بوی عرق، نبودن اکسیژن( برای قد کوتاه ها ) خلاصه مصیبتی بود، ما خودمون پنج نفر بودیم و دوتا م برای محراب و دوستش می خواستم که توی راه بودند… به هر جون کندنی بود هشت تا بلیط گرفتم ( یکی هم واسه یه پشتیبان ) اومدم بیرون نشستم روی زمین ! رفتن اون تو یه طرف بیرون اومدن هم یه طرف دیگه !

رفتن توی ورزشگاه شده بود مثل گذشتن از هفت خوان رستم! چشمتون باز هم روز بد نبینه یه ورودیه کوچولو باز بود! ملت داشتن از دار و دیوار بالا می رفتن ! البته با این اوضاع بلیط هایی رو هم که با مشقت فراوان تهیه کرده بودیم شده بود …

دیدم اگه بمونیم نه تنها سرمون کلاه رفته و بازی رو نمی تونیم ببینیم بلکه حسرت از دست دادن پول بلیط ها رو هم باید بخوریم پس در یک حرکت انفجاری و قدرتی ازروی نرده پریدم اونطرف ، یهو دیدم یه سرباز داره با تونفا میاد جلو که بزنه یهو نگاهی مثل قاتل ها کردم بهشو گفتم زدی اون بچه های بیرون بیان تو می ترکونیمت! سرباز بنده خدا هم نگاه کرد بیرون و یه نگاه هم به من کرد و بیخیال شده بود، (به این می گن کلک رشتی ) . در همین لحظه یاد بلیط ها افتادیم که براش پول داده بودیم، پس ازپشت مرده بلیط ها رو به بچه هایی که بیرون بودند فروختیم و فقط یکی رو نگه داشتم واسه بازی مقابل استقلال ( مطمئن بودم پگاه میبره ) خلاصه فقط الان تنها دردسرمون پیدا کردن جا بود برای نشستن، اکثر سکوها که نه همه سکو ها پر شده بود… اونجا هم مثل صف بلیط زوربازی بود ویه جورایی مثل جنگل هر کی که زورش بیشتر بود موفق تر ! بچه ای داشت گریه می کرد اون وسط ذلم سوخت براش و نهیبی زدم و راه رو براش بازکردیم که بره… همون موقع داد زدم، چیز خوردم اگه دفعه بعد بیاو ورزشگاه …

بعد از یه دور کمل توی ورزشگاه روی یه سکو نشستیم، از شانس خوبمون یه صندی خالی هم پیدا کردم و آماده شدیم که بازی رو ببینیم !
بحس خیلی قشنگی بود، پیرمرد، جوون، مهندس ، بقال، دانشجو، دانش آموز، کارمند و … همه و همه کنار هم بودند . اول خجالت می کشیدم داد بزنم، ولی وقتی دیدم نه بابا اینجا هرکی هرکیه ، شروع کردم به زجه زدن و …

دقیقه هفت گل رو که خوردیم همه حالشون گرفته شد ولی همه مطمئن بودیم که بازی رو می بریم پس تشویق ها رو دو برابر کردیم…

هیجان انگیز ترین بخش تشویق ها موج مکزیکی بود که فکر کنم پنج دور چرخید ! نمی دونین چه حس توپیه موج مکزیکی رفتن ( ما قدیم توی کلاس درس دوران دبیرستان موج مکزیکی می رفتیم) یه توپ خورد به تیرک هم گفتن » وای » و …

گل رو که زدیم ورزشگاه ترکید… پگاه خیلی خوب بازی میکرد و همین مسئله همه رو رازی می کرد، بین نیمه بازار اسکمو و چای گرم بود … نیمه دوم که شروع شد لیدر باشگاه اومد سمت ما و به تشویق ها ی ما جهت داد، همین هم کلی فاز می داد، همه با هم در کنار هم برای هم …

این لیدر توی عکس بالا لیدر رشتی باشگاه بود،از جون مایه می ذاشت… این که رفت یکی دیگه اومد جلوی ما، این لیدر مازندرانی بود، بچه ها می گفتن لیدر باشگاه نساجی قائمشهر بود که با ناد دست نشان رفیق بود…

خلاصه همه تشویق می کردند، بعضی اوقات هم بعضی ها فحش هایی هم نثار برقی ها می کردند… نامرد ها خیلی خودشون رو بیخود زمین می زدند! همین موقع یکی گفت توپ تانک فشفشه داور ما …

یکی از بالا داد زد آقا الان نه بذار واسه دقیقه نود حسابمون رو با داور تصفیه می کنیم!

البته وقتی یکی از برقی ها اخراج شد دیگه ملت بیخیال داور شدند…

خلاصه همه مطمئن بودند که توی بازی می بریم برق رو و به پنالتی نمی کشه چون اگه این طوری می شد همه باز هم مطمئن بودند که بادروازه بان خوبی که برق داره می بازیم ! یه سمت ورزشگاه شعار می داد : نه اینتر نه میلان ! اون طرف می گفت : فقط پگاه گیلان ! ( شعار ها رو پایین می نویسم )

دقیقه 85 همه دیگه سرپا بودند و می گفتند : رشتی با تعصب بلند شو ، بلند شو …

گل رو که پگاه زد هم می رقصیدن و نمی دونین چه ولوله ای شده بود…

همه خوشحال بودند از این اتفاق مهم… نا خودآگاه همه با هم می گفتند : ما که رفتیم آسیا، ملوان می تونی بیا ! ( ملوانی ها همیشه دلشون به قهرمانی هاشون توی جام حذفی خوش بود ) . به هر حال ما بردیم و همه خوشحال و خندون زدیم از ورزشگاه بیرون ! البته دردسر های ورود رو موقع خروج هم داشتیم! جنگی سوار اوتوبوس شدیم راه افتادیم به سمت رشت…

همه دست و رقص کنان توی اتوبوس ها داشتند کیف می کردند…

جای همه خالی بود، همه مطمئن هستند که استقلال رو هم دوباره می بریم ، چون تیم پگاه واقعا خوب بازی میکنه این مدت و حمایت صد درصد رشتی ها رو داره.

شعار های مودبانه استفاده شده در ورزشگاه :

1- نه اینتر نه میلان فقط پگاه گیلان !

2- ما که رفتیم آسیا ملوان می تونی بیا !

3- نه شیراز نه تهران فقط پگاه گیلان !

4- شیراز ضد فوتبال !

5- پگاه ! هو هو هو هو (این هو هو ها تند بود ) !

6- تیم ما قهرمان میشه خدا می دونه که حقشه و … !

7- نادر امپراتور…

——————————————————

لنگ نویس:

1- من خودم استقلالیم ولی تعصب اصلیم روی تیم شهرمه ! پس عشقه پگاه گیلان رو !

2- ما قهرمان میشم ! اگر هم نشدیم مهم نیست همین که به فینال رسیدیم و روی همه تیم های قلدر رو کم کردیم کافیه !

3- کامران نجف راده توی 20:30 گفت : شیرهای گیلان رفتند فینال !

با سپاس کاوه گیـــــــــلانی

19 پاسخ

  1. سلام
    خوبي كاوه جان تبريك ميگم پيروزيتون رو دبروز حسابي خوش گذشته
    آره بايد يه ماهي استراحت كنم آخه آپ كردم ديگه!!!…
    چرا از خودت مي ترسي؟؟؟؟
    راستي زرنگي واسه رفتن تو ورزشگاه گرفتن بليط و…..!
    شاد شاد شاد باشي
    سلام نسرین خانم
    لطف داری، آره دیروز خیلی خیلی خوش گذشت جای همه خالی بود …
    دلیلش رو همون جا نوشتم دوباره 😉
    ها زرنگم ، البته دهنم سرویس شد ولی می ارزید 😉
    تو هم شاد شاد شاد شاد باشـــــــــــــــــی

  2. با بهترین درودها
    کاوه جان پیروزی و رفتن به فینال رو به شما شادباش میگم.
    خودت، وبلاگت و گزارش تهیه کردنت حرف نداره، دست خوش و ای ول.
    همیشه پیروز باشی و تندرست.
    قربونـــــــــــت مهران جون
    لطف داری

  3. تبریک میگم کاوه جان مبارک – نایب قرمانی تون هم پیش پیش تیریک میگم . در ضمن عکس خودت هم میذاشتی بابا .
    سلام داش مسعود
    حالا ببینیم ❗ شیخ هم همین حرف رو میزد که چهار تا خوردن 😉
    عکس خودم هم بمونه واسه جشن قهرمانی 😉

  4. حالا خوبه رو سکو نشستین شما، ما که رسیدیم داخل دیگه جا نبود، همون جلوی نرده‌ها لنگ در هوا نشستیم.

  5. اگه استقلال رو بزنید آی حال می ده. کلی می خندیم 🙂
    ولی من می ترسم اینجوری نشه

  6. خوبه دیگه از یه طرف پرسپولیس از طرف دیگه هم پگاه فکر میکنی از این بهتر میشد؟
    من که فکر نمیکنم
    راستی اگه تونستی منم یه جایی اینور اونور جا بده .
    با تشکر.

  7. من یا کمال موافقم…ایشالله از استقلال ببرین!

  8. سلام
    دمتون گرم
    تبریک می گیم، استقلال رو هم میزنید … 😀
    موفق باشی

  9. تبریک میگم چقدر با احساس تعریف میکنی یک لحظه حس کردم اونجام …چی می شد این قانون مسخره بر داشته می شد و دختر هایی مثل من رو هم راه میدادن اونجا …آخه چرا؟؟؟؟همه ی هیجان ها برای شماهاست!!!

  10. بي خيال ميشيم حرفي نيست !….

  11. ajab poste toolaniyi !!! baba poshtekaar

  12. من خودم سپاهانیم ولی با بازی های خوبی که پگاه انجام میده خیلی خوشم اومد ازش . امیدوارم استقلال را ببرید تا حال تهرانی ها گرفته بشه

  13. سلام. مبارکه

  14. خسته نباشی حاجی. ما هم تبری می گیم. فقط یه چیزی. ما که می رفتیم استادیوم تماشاگرا این قدر مودب نبودن. مشکل ما بودیم که تا نرفتیم همه شدن استاد اخلاق؟؟!!!!
    قربونت
    خوب حالا گیر نده 😉 البته که تماشاگر های ما استاد اخلاقن 😉

  15. رشتی الان کجا نشستی؟منتظر چی هستی؟؟؟؟؟دارم تصور می کنم چشمای از حدقه بیرون زدت رووووووو
    دنبال فضولم می گردم ❗

  16. راستی خوب نیست ادم انقدر خودخواه باشه همچینم گل نکاشت هنوز نم داره مونده حالااااااا اونقدم پگاه پگاه نکن اما واسه تبلیغ شیر ماست پنیر دوغ و….خوبه ادامه بده تو موفق میشی تو میتونی یه بازاریاب خوب بشی حقت خوردن من میدونم تو خیلی پر تلاشی…
    اتفاقا هم کاشته ❗ کور بشه اون که نمیتونه ببینه ❗

  17. همون روز تيم واليبال ايران باخت و من خيلي ناراحت شدم اما وقتي پگاه برد واقعا خوشحال شدم خدا خيرشون بده.دقيقه 80 بود داداشم به من گفت پاشو برو درستو بخون هنوز بعد اين نيم ساعت ديگه از بازي مونده من با اطمينان خاطر گفتم نه الان پگاه گل مي زنه زد و دلمو شاد كرد
    خوشحالم که دلت شاد شد 😉

  18. […] 2- یاد بازی های پگاه در جام حذفی به خیر . + […]

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: