چرا خواهر، خوآهر نوشته می شود و خاهر خوانده می شود!

الفبای پارسی (اوستایی) یکی از رساترین، کاملترین و آسان ترین الفبای جهان است. الفبای پارسی برگرفته شده از الفبای اوستاست، الفبایی که اوستا بدان نوشته شده، دین دبیره یا نوشتن دینی بوده و شمار حروف دین دبیره چهل و هشت حرف است. چهارده حرف با صدا و مانده بی صدا هستند .

اهمیت این خط در شمار حروف باصداست، چرا که امکان ثبت و ضبط دقیق تلفظ و قرائت متون را میسر می سازد.

و اما در این خط سه نوع حرف (خ) وجود دارد:

1- یک نوع حرف خ که ساکن بوده و در بسیاری از جملات نوشته شده و خوانده نمی شود. خشپ که امروزه شده شب و آخشتی که شده آشتی

2- نوع دیگر حرف خ ای بوده که در آخر کلمات آمده و به ندرت در اول می آید و فقط چند واژه در اوستا به آن نوشته شده و امروز کاربردی ندارد.

و جالب تر از همه

3- حرف خ که مورد نظر ماست این حرف در فارسی همان خو ست که پیش از واو معدوله در می آید مانند خواسته، خواهش، خواهر و …

در فارسی امروز واژه بندها (حروف) عربی هستند ولی آنچه خوانده می شود پارسیست بنابراین به ناچار این واژه ها با واو معدوله نوشته می شوند.

—————————————————————————–

پانویس :

1- برگرفته از خودآموز زبان اوستایی، بخش نخست، دکتر هاشم رضی

2- الفبای دین دبیره نگارش ویژه خود را دارد و چون نرم افزار آن موجود نیست از آوردن واژه بندهای دین دبیره معذورم.

3- خیلی وقت بود توی این بخش مطلبی ننوشته بودم!

با سپاس کاوه گیـــــــلانی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: