ادبیات جاده

1- نیکی که از حد بگذرد—–نادان گمان بد برد {تریلی مخصوص حمل آهن}

2- نسیه مرد! برای شادی آنمرحوم پول نقد بیاورید! {فلافل فروش سر محل}

3- گشتم نبود! نگرد نیست! رفیق! {نیسانی سرگردان}

4- بودیم کسی پاس نمی داشت که هستیم —– شاید که نباشیم بدانند که بودیم {اسکناس دوهزار تومانی}

5- روزگار بی مروت لحظه ای شادم نکرد {خاور زرد رنگ}

6- بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم {ستون کریدور دانشکده}

7- سلطان غم مادر{اتوبوس بین شهری}

8- شیشه بشکستن نباشد افتخار سنگ سخت! سنگ اگر مرد است جای شیشه سندان بشکند {داشبورد تاکسی مدل قدیمی}

9- روزگار بی مروت لحظه ای شادم نکرد {تانکر نفتکش}

10-خدایا چشمان منتظر را گریان مکن {تریلی مخصوص حمل آهن}

11-حسادت دوست ، از تنبلی اوست {کامیون حمل شن !}

12-میخ نگاهت لاستیک قلبم را پنچر کرد! {موتور سیکلیت اسقاطی}

13-همه از مرگ می ترسند . من از رفیق نامرد {نیسان وانت آبی}

14-در حیرتم که دنیا به کام کیست ؟

15-رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود—–رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

16-بی تو هرگز ! با تو شاید ! {کامیون}

17-لطفا پس از خوردن صندلی دندان های خود را مسواک بزنید ! {صندلی اتوبوس بین شهری}

18- قلب من از مهر تو آمد به جوش—–گر نداری باورم بنگر به روی آمپرم {نیسان پارک شده}

19-پیری خرابیست که تعمیر ندارد، ویران شود خانه‌ای که پیر ندارد {بنز 911، از محمد}

20-خدایا، یا تو یا هیچ کس دیگه! {تریلی همسایه، از محمد}

21-در طواف گرد شمع گفت پروانه‌ای، سر پیچ سبقت نگیر جانم مگر دیوانه‌ای؟ {یادش نبود، از محمد}

22-خودتی {خیلی جاها نوشته}